Клабакс в гранулах — инструкция по применению

Инструкция по применению клабакса в гранулах, описание действия препарата, показания к применению гранул клабакса, взаимодействие с другими лекарствами, применение клабакса (гранулы) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Клабакс®
Международное название: Кларитромицин
Лекарственная форма:
Гранулы кишечнорастворимые для приготовления суспензии, 125 мг/5 мл и 250 мг/5 мл
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01F Макролиды, линкозамиды и стрептограмины
J01F A Макролиды
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Макролиды, линкозамиды и стрептограмины. Макролиды. Кларитромицин. Код АТХ J01FA09
Условия хранения:
Хранить в плотно закрытой таре при температуре не выше 25⁰С. Приготовленную суспензию не хранить в холодильнике и не замораживать. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Срок хранения приготовленной суспензии не более 14 дней. Не применять после истечения срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Гранулированный порошок от белого до почти белого цвета. Приготовленная суспензия – от белого до почти белого цвета, со сладким вкусом и фруктовым запахом.

Состав клабакса в гранулах

5 мл приготовленной суспензии содержат
5 мл дайын суспензияның құрамында

Активное вещество клабакса

кларитромицин 125 мг или 250 мг
125 мг немесе 250 мг кларитромицин

Вспомогательные вещества в клабаксе

целлюлоза микрокристаллическая, гипромеллоза 5cps, гидроксипропилцеллюлоза L , натрия кроскармеллоза, кислота алгиновая, кишечнорастворимое покрытие гранул: метакриловая кислота - этилакрилат сополимер (1:1) дисперсия 30%, макрогол 1500, тальк, карбомер (карбопол 974Р), кремния диоксид коллоидный безводный, сахароза, аспартам, ксантановая смола, кремния диоксид коллоидный безводный, мононатрия цитрат, натрия бензоат, титана диоксид Е171, ароматизатор мятный 517, ароматизатор фруктовый 051880 АР0551, натрия хлорид
микрокристалды целлюлоза, гипромеллоза 5срs, гидроксипропилцеллюлоза L, натрий кроскармеллозасы, алгин қышқылы, түйіршіктердің ішекте еритін жабындысы: метакрил қышқылы - этакрилат сополимері (1:1) 30% дисперсиясы, макрогол 1500, тальк, карбомер (карбопол 974Р), коллоидты сусыз кремнийдің қостотығы, сахароза, аспартам, ксантан шайыры, коллоидты сусыз кремнийдің қостотығы, мононатрий цитраты, натрий бензоаты, титанның қостотығы Е171, жалбыз хош иістендіргіші 517, жеміс хош иістендіргіші 051880 АР0551, натрий хлориді

Показания к применению гранул клабакса

Препарат Клабакс® суспензия показан для лечения лёгких или умеренно выраженных инфекционных заболеваний, вызванных микроорганизмами, чувствительными к данному антибиотику:
  • заболевания верхних дыхательных путей (фарингит, тонзиллит, синусит)
  • заболевания нижних дыхательных путей (бронхит, пневмония)
  • острый средний отит
  • заболевания кожи и мягких тканей (импетиго, фолликулит, абсцессы)
  • диссеминированные микобактериальные заболевания (Mycobacterium Avium или Mycobacterium Intracellulare) и их профилактика у пациентов с ВИЧ инфекцией.
Клабакс® суспензия препараты осы антибиотикке сезімтал микроорганизмдер туғызған жеңіл немесе орташа айқын жұқпалы ауруларды емдеу үшін көрсетілімді:
  • жоғарғы тыныс жолдарының аурулары(фарингит, тонзиллит, синусит)
  • төменгі тыныс жолдарының аурулары (бронхит, пневмония)
  • жедел ортаңғы отит
  • терінің және жұмсақ тіндердің аурулары (импетиго, фолликулит, абсцестер)
  • АИВ жұқпасы бар емделушілерде диссеминацияланған микобактериялық аурулар (Mycobacterium Avium немесе Mycobacterium Intracellulare) және олардың алдын алу.

Противопоказания клабакса в гранулах

  • повышенная чувствительность к антибиотикам группы макролидов и другим компонентам препарата
  • одновременное применение с цизапридом, пимозидом, астемизолом, терфенадином, эрготамином или дигидроэрготамином, ловастатином или симвастатином
  • одновременное применение с колхицином и Р-гликопротеинами или сильными ингибиторами CYP3A4 у пациентов с почечной или печеночной недостаточностью
  • почечная, печёночная недостаточность (в том числе холестатическая желтуха, печеночная дисфункция в анамнезе, связанная с использованием кларитромицина)
  • пациенты, имевшие в анамнезе удлинение интервала QT или желудочковые сердечные аритмии, включая пируэтную желудочковую тахикардию
  • пациенты с редкой наследственной непереносимостью фруктозы, нарушением всасывания глюкозы-галактозы или недостаточностью сахаразы-изомальтазы
  • детский возраст до 6 месяцев
  • беременность и период лактации
  • макролидтер тобының антибиотиктеріне және препараттың басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • цизаприд, пимозид, астемизол, терфенадин, эрготамин немесе дигидроэрготамин, ловастатин немесе симвастатинмен бір мезгілде қолдану
  • бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерде колхицинмен және Р-гликопротеиндермен немесе CYP3A4 күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолдану
  • бүйрек, бауыр жеткіліксіздігі (соның ішінде холестаздық сарғаю, сыртартқыдағы кларитромицин пайдаланумен байланысты бауыр дисфункциясы)
  • сыртартқыда QT аралығының ұзаруы немесе пируэтті қарыншалық тахикардияны қоса, қарыншалық жүрек аритмиялары болған емделушілер
  • сирек тұқым қуалайтын фруктозаны көтере алмаушылығы, глюкоза-галактоза сіңуінің бұзылуы немесе сахараза-изомальтаза жеткіліксіздігі бар емделушілер
  • 6 айға дейінгі балаларға
  • жүктілік және лактация кезеңі

Побочные действия гранул клабакса

  • недомогание, утомляемость, астения
  • повышенная возбудимость, крикливость, тревога, нервозность, изменение поведения, маниакальное поведение, психоз, судороги, спутанность сознания, деперсонализация, дезориентация, галлюцинации, депрессия, бессонница, сонливость, ненормальные сновидения, ночные кошмары
  • головная боль, головокружение, шум или звон в ушах
  • увеит (главным образом у пациентов, одновременно принимающих рифабутин, как правило обратимый)
  • парестезия
  • ухудшение или потеря слуха (обычно обратимая, возникает главным образом у пожилых женщин), изменение обоняния (включая потерю обоняния), нарушение или потеря вкусовосприятия
  • анорексия, пониженный аппетит, сухость во рту, отрыжка, тошнота, диспепсия, гастрит, острый панкреатит, диарея, запор, метеоризм, боль в животе
  • изменение цвета языка, изменение цвета зубов (обратимое при профессиональной очистке зубов)
  • сыпь, макулопапулезную сыпь, крапивница, ангионевротический отек, гиперчувствительность, анафилаксия, синдром Стивенса-Джонсона, лекарственная кожная реакция, сопровождающаяся эозинофилией и системными проявлениями, болезнь Шенлейн-Геноха и токсический эпидермальный некролиз
  • гипергидроз, зуд, акне
  • удлинение интервала QT, пируэтная желудочковая тахикардия (torsades de pointes) и желудочковая аритмия (включая желудочковую тахикардию и трепетание-мерцание), учащенное сердцебиение
  • печеночная недостаточность, холестатическая желтуха, гепатоцеллюлярная желтуха
  • интерстициальный нефрит, почечная недостаточность
  • глоссит, стоматит, кандидоз (в том числе ротовой полости), вагинальная инфекция, псевдомембранозный колит, рожа, эритразма
  • пирексия (лихорадка)
  • мышечные спазмы, тремор
  • миалгия, миопатия, рабдомиолиз (в некоторых случаях, кларитромицин вводился одновременно с другими препаратами, также вызывающими рабдомиолиз, такие как статины, фибраты, колхицин или аллопуринол), артралгия
  • кровотечение, кровеизлияние
  • тромбоцитопения, тромбоцитемия, лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз, повышение протромбинового времени
  • повышение АЛТ (аланинаминотрансфераза), АСТ (аспартатаминотрансфераза), ГГТ (гамма-глутамилтранспептидаза), щелочной фосфатазы, ЛДГ (лактатдегидрогеназа), общего билирубина
  • повышение мочевины, сывороточного креатинина
  • изменение цвета мочи, повышенное МНО (международное нормализованное отношение)
  • состояние гипогликемии (некоторые из которых возникли у пациентов, принимающих пероральные гипогликемические средства или инсулин)
  • токсичность колхицина при одновременном использовании кларитромицина и колхицина (особенно у пожилых пациентов с почечной недостаточностью). У некоторых таких пациентов отмечены смертельные случаи
  • боль в груди, астма, эмболия лёгочной артерии
  • дімкәстану, қажу, астения
  • қатты қозу, айғайшылдық, үрейлену, күйгелектену, мінез-құлықтың өзгеруі, маниакальді мінез-құлық, психоз, құрысулар, сананың шатасуы, өзін-өзі танымау, бағдарсыздық, елестеулер, депрессия, ұйқысыздық, ұйқышылдық, қалыптан тыс түстер көру, түнгі шым-шытырық түстер
  • бас ауыру, бас айналу, құлақтың шуылдауы немесе шыңылдауы
  • увеит (ең алдымен, бір мезгілде рифабутин қабылдайтын емделушілер, әдетте, қайтымды)
  • парестезия
  • естудің нашарлауы немесе естімей қалу (әдетте, қайтымды, ең алдымен, егде жастағы әйелдерде пайда болады), иіс сезудің өзгеруі (иіс сезбей қалуды қоса), дәм сезудің нашарлауы немесе дәм сезбей қалу
  • анорексия, тәбеттің төмендеуі, ауыздың кеберсуі, кекіру, жүрек айну, диспепсия, гастрит, жедел панкреатит, диарея, іш қату, метеоризм, іштің ауыруы
  • тіл түсінің өзгеруі, тістердің түс өзгерісі (тістерді кәсіби тазалаған кезде қайтымды)
  • бөртпе, макулопапулезді бөртпе, есекжем, ангионевротикалық ісіну, аса жоғары сезімталдық, анафилаксия, Стивенс-Джонсон синдромы, эозинофилиямен және жүйелі көріністермен қатар жүретін дәрілік тері реакциясы, Шенлейн-Генох ауруы және уытты эпидермалық некролиз
  • гипергидроз, қышыну, акне
  • QT аралығының ұзаруы, пируэтті қарыншалық тахикардия (torsades de pointes) және қарыншалық аритмия (қарынша тахикардиясы мен жыпылықтау-дірілдеуін қоса), жүректің жиі соғуы
  • бауыр жеткіліксіздігі, холестаздық сарғаю, гепатоцеллюлярлы сарғаю
  • интерстициальді нефрит, бүйрек жеткіліксіздігі
  • глоссит, стоматит, кандидоз (соның ішінде, ауыз қуысының), қынаптық жұқпа, жалған жарғақшалы колит, тілме, эритразма
  • пирексия (қызба)
  • бұлшықеттердің түйілуі, тремор
  • миалгия, миопатия, рабдомиолиз (кейбір жағдайларда, кларитромицин статиндер, фибраттар, колхицин немесе аллопуринол сияқты, сондай-ақ рабдомиолиз туындататын басқа препараттармен бір мезгілде енгізілген), артралгия
  • қан кету, қан құйылу
  • тромбоцитопения, тромбоцитемия, лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз, протромбин уақытының ұзаруы
  • АЛТ (аланинаминотрансфераза), АСТ (аспартатаминотрансфераза), ГГТ (гамма-глутамилтранспептидаза), сілтілік фосфатаза, ЛДГ (лактатдегидрогеназа), жалпы билирубин жоғарылауы
  • мочевинаның, сарысулық креатининнің көтерілуі
  • несептің түс өзгертуі, ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) артуы
  • гипогликемия жағдайы (олардың кейбіреулері ішуге арналған гипогликемиялық дәрілер немесе инсулин қабылдайтын емделушілерде туындады)
  • кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде пайдалану кезіндегі колхицин уыттылығы (әсіресе, бүйрек жеткіліксіздігі бар егде жастағы емделушілерде). Мұндай емделушілердің кейбірінде өлімді жағдайлар болды
  • кеуденің ауыруы, демікпе, өкпе артериясының эмболиясы

Особые указания к применению

Гепатотоксичность
При применении кларитромицина сообщалось о нарушении функции печени, включая повышенный уровень печеночных ферментов, и о гепатоцеллюлярном и/или холестатическом гепатите с желтухой или без нее. Это нарушение функции печени может быть тяжелой степени и является обычно обратимым. В некоторых случаях сообщалось о печеночной недостаточности с летальным исходом, которая, в основном, была ассоциирована с серьезными основными заболеваниями и/или сопутствующим медикаментозным лечением. Необходимо немедленно прекратить применение кларитромицина при возникновении таких проявлений и симптомов гепатита, как анорексия, желтуха, потемнение мочи, зуд или боль в области живота.

Острые аллергические реакции
При развитии тяжелых острых реакций гиперчувствительности, таких как анафилаксия, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз, болезнь Шенлейна-Геноха, терапию кларитромицином следует немедленно прекратить и сразу же начать соответствующее лечение. Следует обратить внимание на возможность перекрестной резистентности между кларитромицином и другими макролидами, а также линкомицином и клиндамицином.

Удлинение интервала QT
Кларитромицин вызывает удлинение интервала QT и в редких случаях аритмии. Назначение кларитромицин необходимо избегать пациентам с постоянными проаритмогенными состояниями, такими как нескорректированная гипокалиемия или гипомагниемия, клинически значимая брадикардия и пациентам, принимающим противоаритмические препараты Класса IA (хинидин, прокаинамид) или Класса III (дофетилид, амиодарон, соталол). Пожилые пациенты могут быть более восприимчивы к воздействию на интервал QT, связанному с препаратом.

Диарея связанная с Clostridium difficile
Диарея связанная с Clostridium difficile (CDAD) была отмечена при использовании почти всех антибактериальных средств, включая кларитромицин, и может варьироваться по степени тяжести от легкой диареи до смертельного колита. Лечение антибактериальными средствами изменяет нормальную флору кишечника, приводя к избыточному росту Clostridium difficile, которые образует токсины A и B, что способствуют развитию диареи. Штаммы Clostridium difficile, образующие гипертоксин, вызывают повышенную заболеваемость и смертность, так как данная инфекция может быть нечувствительна к противомикробной терапии. Диарею связанную с Clostridium difficile необходимо предполагать у всех пациентов с диареей в течении 2 месяцев после приема антибиотиков. В случае подтверждения, необходимо прекратить приём антибиотиков, не направленных против Clostridium difficile, провести надлежащую коррекцию дефицита и возмещение потерь жидкости, электролитов и белка.

Необходимо избегать препаратов, ингибирующих перистальтику.

Пероральные гипогликемические средства/Инсулин
Сопутствующее использование кларитромицина и пероральных гипогликемических средств и/или инсулина может привести к серьезной гипогликемии. При использовании определенных гипогликемических препаратов, таких как натеглинид, пиоглитазон, репаглинид и росиглитазон, может происходить ингибирование фермента CYP3A кларитромицином, которое может вызвать гипогликемию при одновременном использовании. Рекомендуется тщательное наблюдение за уровнем глюкозы.

Пероральные антикоагулянты
Существует риск серьезных кровотечений и существенного повышения протромбинового времени при одновременном применении кларитромицина и варфарина. Следует тщательно контролировать протромбиновое время при комбинированном применении кларитромицина и пероральных антикоагулянтов.

Ингибиторы редуктазы ГМГ-КоА (Статины)
Сопутствующее использование кларитромицина с ловастатином или симвастатином противопоказано, так как данные статины активно метаболизируются CYP3A4, и сопутствующая терапия с использованием кларитромицина увеличивает их плазменную концентрацию, что увеличивает риск миопатии, включая рабдомиолиз. Случаи рабдомиолиза были отмечены у пациентов, принимающих кларитромицин одновременно с данными статинами. Если терапии с использованием кларитромицина нельзя избежать, терапию с использованием ловастатина или симвастатина необходимо приостановить на время курса лечения. Необходимо соблюдать осторожность при назначении кларитромицина с другими статинами. В ситуациях, где сопутствующее использование кларитромицина с аторвастатином или правастатином нельзя избежать, доза аторвастатина не должна превышать 20 мг в сутки, а доза правастатина не должна превышать 40 мг в сутки. Можно рассмотреть назначение статина, не зависящее от метаболизма CYP3A (напр., флувастатин). В этих случаях, рекомендуется назначать самую низкую эффективную дозу (если сопутствующего использования нельзя избежать.

Общие сведения

Обострение симптомов миастении gravis и новое появление симптомов миастенического синдрома было отмечено у пациентов, получающих терапию кларитромицином.

Рекомендуется соблюдать осторожность относительно одновременного применения кларитромицина с другими ототоксичными препаратами, особенно с аминогликозидами. Необходимо наблюдение вестибулярной и слуховой функции во время и после лечения.

Длительное использование может привести к образованию колоний с содержанием повышенного числа невосприимчивых бактерий. При возникновении суперинфекций, необходимо начать надлежащую терапию.

Также необходимо уделить внимание вероятности перекрестной резистентности между кларитромицином и другими макролидными препаратами, а также линкомицином и клиндамицином.

Информация для пациентов

Необходимо уведомить пациентов, что антибактериальные препараты, включая кларитромицин, необходимо использовать только для лечения бактериальных инфекций. Они не лечат вирусные инфекции (напр., обычную простуду). При назначении кларитромицина для лечения бактериальной инфекции, необходимо сообщить пациентам, что хотя обычно наступает улучшение в начале курса лечения, препарат необходимо принимать строго в соответствии с предписанием. Пропуск доз или не завершение полного курса лечения может понизить эффективность лечения и повысить вероятность развития резистентности.

Диарея является основной проблемой, вызываемой антибиотиками, которая обычно заканчивается при отмене антибиотиков. Иногда после начала лечения антибиотиками, у пациентов может развиться водянистый и кровянистый стул (со спазмами желудка или без, и лихорадкой) даже через два или более месяцев после приема последней дозы антибиотика. Если это произойдет, пациентам необходимо обратиться к их лечащему врачу как можно скорее.

Кларитромицин может взаимодействовать с некоторыми препаратами; поэтому необходимо рекомендовать пациентам сообщать своему врачу об использовании других препаратов.

Использование у детей
Безопасность и эффективность кларитромицина у детей в возрасте до 6 месяцев не установлена. Препарат содержит аспартам, источник фенилаланина и не должен назначаться пациентам с фенилкетонурией.

Беременность и период лактации. Достаточные и хорошо контролируемые исследования на беременных женщинах и по выделению препарата в молоко человека не проводились. Кларитромицин противопоказан к применению во время беременности и в период грудного вскармливания.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Исследования воздействия на способность управлять автомобилем и другими потенциально опасными механизмами не проводились, однако следует проявить осторожность и учитывать вероятность развития побочных действий.
Гепатоуыттылығы
Кларитромицин қолдану кезінде бауыр ферменттерінің жоғары деңгейін қоса, бауыр функциясының бұзылуы және гепатоцеллюлярлы және/немесе сарғаюмен немесе онсыз холестатикалық гепатит туралы хабарланды. Бұл бауыр функциясының бұзылуы ауыр дәрежеде болуы мүмкін және әдетте қайтымды болады. Кейбір жағдайларда, негізінен, күрделі негізгі аурулармен және/немесе дәрі-дәрмектік еммен астасқан өліммен аяқталатын бауыр жеткіліксіздігі хабарланды. Анорексия, сарғаю, несептің қараюы, қышыну немесе іш аумағының ауыруы сияқты гепатит көріністері мен симптомдары пайда болғанда кларитромицин қолдануды дереу тоқтату қажет.

Жедел аллергиялық реакциялар
Аса жоғары сезімталдықтың анафилаксия, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, Шенлейн-Генох ауруы сияқты ауыр да жедел реакциялары дамығанда кларитромицинмен емдеуді дереу тоқтатып, бірден тиісінше емдеуді бастау керек. Кларитромицин және басқа да макролидтер, сондай-ақ линкомицин мен клиндамицин арасында айқаспалы төзімділік болуы мүмкін екеніне назар аудару керек.

QT аралығының ұзаруы
Кларитромицин QT аралығының ұзаруын және сирек жағдайларда аритмия туындатады. Түзетілмеген гипокалиемия немесе гипомагниемия, клиникалық мәнді брадикардия сияқты тұрақты проаритмогенді жай-күйлері бар емделушілерге және аритмияға қарсы IA класс (хинидин, прокаинамид) немесе III класс (дофетилид, амиодарон, соталол) препараттарын қабылдайтын емделушілерге кларитромицин тағайындаудан аулақ болу қажет. Егде жастағы емделушілер препаратпен байланысты QT аралығына әсер етуге аса сезімтал болуы мүмкін.

Clostridium difficile-мен байланысты диарея
Clostridium difficile-мен (CDAD) байланысты диарея, кларитромицинді қоса, бактерияға қарсы дәрілердің бәрін дерлік пайдаланғанда білінген және ауырлық дәрежесі бойынша жеңіл диареядан өлімге ұшырататын колитке дейін құбылуы мүмкін. Бактерияға қарсы дәрілермен емдеу ішектің қалыпты флорасын өзгертіп, A және B токсиндерін түзетін шамадан тыс Clostridium difficile өсуіне әкеледі, бұл диареяның дамуына ықпал етеді. Гипертоксин түзетін Clostridium difficile штамдары аурушаңдық пен өлімге ұшыраудың көбеюін туындатады, өйткені осы жұқпа микробқа қарсы емге сезімтал болмауы мүмкін. Clostridium difficile-мен (CDAD) байланысты диарея антибиотиктер қабылдаудан кейін 2 ай ішінде диареяға шалдыққан барлық емделушілерде болжануы қажет. Расталған жағдайда, Clostridium difficile қарсы бағытталмаған антибиотиктер қабылдауды тоқтатып, тапшылықты талапқа сай түзету және жоғалтқан сұйықтық, электролиттер мен ақуыз орнын толтыру қажет.

Перистальтиканы тежейтін препараттардан аулақ болу қажет.

Ішуге арналған гипогликемиялық дәрілер/Инсулин
Кларитромицин мен ішуге арналған гипогликемиялық дәрілерді және/немесе инсулинді қатарлас пайдалану күрделі гипогликемияға әкелуі мүмкін. Натеглинид, пиоглитазон, репаглинид және росиглитазон сияқты белгілі бір гипогликемиялық препараттар пайдаланылғанда CYP3A ферментінің кларитромицинмен тежелуі болуы мүмкін, ол бір мезгілде пайдаланылғанда гипогликемия туғызуы мүмкін. Глюкоза деңгейін тиянақты қадағалау ұсынылады.

Ішуге арналған антикоагулянттар
Кларитромицин мен варфаринді бір мезгілде қолданғанда күрделі қан кету және протромбин уақытының едәуір ұзару қаупі болады. Кларитромицин мен ішуге арналған антикоагулянттарды біріктіріп қолданғанда протромбин уақытын мұқият бақылап отыру керек.

ГМГ-КоА редуктаза тежегіштері (Статиндер)
Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен қатарлас пайдалану қарсы көрсетілімді, өйткені осы статиндер CYP3A4 арқылы белсенді метаболизденеді және кларитромицин пайдаланылатын қатарлас ем олардың плазмалық концентрацияларын ұлғайтады, бұл рабдомиолизді қоса, миопатия қаупін арттырады. Рабдомиолиз жағдайлары осы статиндермен бір мезгілде кларитромицин қабылдайтын емделушілерде болған. Егер кларитромицин пайдаланылатын емнен аулақ болу мүмкін болмаса, емдеу курсы кезінде ловастатин немесе симвастатин пайдаланылатын емді тоқтата тұру қажет. Кларитромицин басқа статиндермен тағайындалғанда сақ болу қажет. Кларитромицинді аторвастатинмен немесе правастатинмен қатарлас пайдаланбауға болмайтын жағдайларда аторвастатин дозасы тәулігіне 20 мг-ден аспауы тиіс, ал правастатин дозасы тәулігіне 40 мг-ден аспауы тиіс. CYP3A метаболизміне тәуелденбейтін статин (мысалы, флувастатин) тағайындауды қарастыруға болады. Бұл жағдайларда ең төмен тиімді дозасын тағайындау (егер қатарлас пайдаланбауға болмайтын болса) ұсынылады.

Жалпы мәліметтер

Кларитромицинмен ем алған емделушілерде gravis миастениясы симптомдарының өршуі және миастениялық синдром симптомдарының жаңадан білінуі болды.

Кларитромицинді басқа отоуытты препараттармен, әсіресе, аминогликозидтермен бір мезгілде қолдануға қатысты сақ болу ұсынылады. Емделу кезінде және одан кейін вестибулярлық және есту функциясын қадағалау қажет.

Ұзақ уақыт пайдалану сезімтал емес бактериялар саны көбейген колониялардың түзілуіне әкелуі мүмкін. Асқын жұқпалар пайда болғанда талапқа сай емдеуді бастау қажет.

Кларитромицин мен басқа макролидті препараттар, сондай-ақ линкомицин және клиндамицин арасында болатын айқаспалы төзімділік ықтималдығына көңіл бөлу қажет.

Емделушілерге арналған ақпарат

Емделушілерге, кларитромицинді қоса, бактерияға қарсы препараттарды тек бактериялық жұқпаларды емдеуге пайдалану қажет екенін мәлімдеу қажет. Олар вирустық жұқпаларды (мысалы, әдеттегі суық тиюді) емдемейді. Кларитромицин бактериялық жұқпаны емдеу үшін тағайындалғанда емделушілерге жақсару әдетте емдеу курсының басында болса да, препаратты қатаң түрде тағайындалымына сәйкес қабылдау қажет екенін хабарлау қажет. Дозаларды өткізіп алу немесе толық емдеу курсын аяқтамау ем тиімділігін төмендетіп, төзімділіктің даму ықтималдығын арттыруы мүмкін.

Диарея антибиотиктер туындататын негізгі мәселе болып табылады, әдетте, антибиотиктерді тоқтатқанда аяқталады. Кейде антибиотиктермен емдеу басталған соң, тіпті антибиотиктің соңғы дозасын қабылдағаннан кейін екі немесе одан көп ай өткенде емделушілерде сулы және қанды нәжіс (асқазан түйілуімен немесе онсыз және қызбамен) дамуы мүмкін. Егер бұл орын алса, емделушілер мүмкіндігінше тезірек өз емдеуші дәрігеріне көріну қажет.

Кларитромицин кейбір препараттармен өзара әрекеттесуі мүмкін; сондықтан емделушілерге басқа препараттар пайдаланатыны туралы өз дәрігеріне хабарлауға кеңес беру қажет.

Балаларда пайдалану
Кларитромициннің 6 айға дейінгі балалардағы қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Препарат құрамында фенилаланин көзі – аспартам бар және ол фенилкетонуриясы бар емделушілерге тағайындалмауы тиіс.

Жүктілік және лактация кезеңі. Жүкті әйелдерге және препараттың адам сүтіне бөлінуіне жеткілікті және жақсы бақыланатын зерттеулер жүргізілмеген. Кларитромицин жүктілік кезінде және бала емізу кезеңінде қолдануға қарсы көрсетілімді.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Автокөлікті немесе басқа аса қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер етуіне зерттеулер жүргізілмеген, алайда сақтық таныту және жағымсыз әсерлерінің даму ықтималдығын ескеру керек.

Дозировка и способ применения

Препарат Клабакс® суспензия можно принимать независимо от приёма пищи.

Способ приготовления: для приготовления суспензии следует добавить охлажденную кипяченую воду до метки на бутылке и хорошо встряхнуть её до получения однородной суспензии.

Дети.

Обычная рекомендуемая суточная доза для детей составляет 15 мг/кг/сутки, разделенная для приема через каждые 12 часов. Курс лечения в зависимости от возбудителя и тяжести заболевания длится 5 – 10 дней.

* Детям весом менее 9 кг, препарат назначается из расчёта 7.5 мг/кг два раза в день. У детей с клиренсом креатинина < 30 мл/мин дозу препарата следует уменьшить на 50%.

Взрослые.

Точные рекомендации по дозировке и продолжительности лечения определяет врач. Ниже приведены рекомендуемые дозировки и продолжительность лечения.

Острое воспаление среднего уха, фарингит, тонзиллит, вызванный S. pyogenes – 250 мг каждые 12 часов - 10 дней.

Синусит, вызванный H. Influenzae, M. Catarrhalis, S. pneumoniae – 500 мг каждые 12 часов - 14 дней.

Бронхит, вызванный H. influenza – 500 мг каждые 12 часов, в зависимости от тяжести заболевания от 7-14 дней, H. parainfluenzae - 500 мг каждые 12 часов - 7 дней, M. catarrhalis и S. pneumoniae - 250 мг каждые 12 часов, в зависимости от тяжести заболевания от 7-14 дней.

Пневмония, вызванная H. influenza – 250 мг каждые 12 часов - 7 дней, вызванная S. Pneumoniae, C. Pneumoniae, M. pneumoniae – 250 мг каждые 12 часов, в зависимости от тяжести заболевания от 7-14 дней.

Инфекционные заболевания кожи и мягких тканей (импетиго, фолликулит, абсцессы) – 250 мг каждые 12 часов, в зависимости от тяжести заболевания от 7-14 дней.

Микобактериальные инфекции

Профилактика: рекомендуемая доза препарата для предотвращения диссеминированного заболевания, вызванного Mycobacterium avium составляет 500 мг два раза в сутки.

Лечение: препарат Клабакс® суспензия рекомендуется в качестве первичного средства для лечения диссеминированной инфекции, вызванной Mycobacterium avium. Препарат Клабакс® суспензия необходимо использовать в комбинации с другими антимикобактериальными препаратами, продемонстрировавшими активность против Mycobacterium avium in vitro или в клинической практике. Рекомендуемая доза для лечения микобактериальных инфекций у взрослых составляет 500 мг два раза в сутки.
Клабакс® суспензия препаратын ас ішуге байланыссыз қабылдауға болады.

Дайындау тәсілі: суспензия әзірлеу үшін суытылған қайнаған суды бөтелкедегі белгіге дейін қосып, оны біртекті суспензия алынғанша жақсылап сілку керек.

Балалар.

Балаларға ұсынылатын әдеттегі тәуліктік дозасы әр 12 сағат сайын қабылдауға бөлінетін 15 мг/кг/тәулік құрайды. Емдеу курсы аурудың ауырлығына және қоздырғышқа қарай 5-10 күнге созылады.

* Салмағы 9 кг-ден аз балаларға препарат күніне екі рет 7.5 мг/кг есебінен тағайындалады. Креатинин клиренсі < 30 мл/мин балаларда препарат дозасын 50% азайту керек.

Ересектер.

Дозалау және емдеу ұзақтығына қатысты нақты нұсқауларды дәрігер белгілейді. Ұсынылатын дозалануы мен емдеу ұзақтығы төменде берілген.

S. pyogenes туғызған ортаңғы құлақтың жедел қабынуы, фарингит, тонзиллит – әр 12 сағат сайын 250 мг - 10 күн.

H. Influenzae, M. Catarrhalis, S. pneumoniae туғызған синусит – әр 12 сағат сайын 500 мг - 14 күн.

H. influenza туғызған бронхит – әр 12 сағат сайын 500 мг, аурудың ауырлығына қарай 7-14 күннен бастап, H. parainfluenzae - әр 12 сағат сайын 500 мг - 7 күн, M. catarrhalis және S. pneumoniae - әр 12 сағат сайын 250 мг, аурудың ауырлығына қарай 7-14 күннен бастап.

H. influenza туғызған пневмония – әр 12 сағат сайын 250 мг – 7 күн, S. Pneumoniae, C. Pneumoniae, M. pneumoniae туғызған – әр 12 сағат сайын 250 мг, аурудың ауырлығына қарай 7-14 күннен бастап.

Терінің және жұмсақ тіндердің жұқпалы аурулары (импетиго, фолликулит, абсцестер) – әр 12 сағат сайын 250 мг, аурудың ауырлығына қарай 7-14 күннен бастап.

Микобактериялық жұқпалар

Алдын алу: Mycobacterium avium туғызған диссеминацияланған ауруды болдырмау үшін препараттың ұсынылатын дозасы тәулігіне екі рет 500 мг құрайды.

Емдеу: Клабакс® суспензия препараты Mycobacterium avium туғызған диссеминацияланған ауруды емдеу үшін алғашқы дәрі ретінде ұсынылады. Клабакс® суспензия препаратын Mycobacterium avium қарсы белсенділігін in vitro және клиникалық тәжірибеде көріністеген микобактерияға қарсы басқа да препараттармен біріктіріп пайдалану қажет. Микобактериялық жұқпаларды емдеу үшін ұсынылатын доза ересектерде тәулігіне екі рет 500 мг құрайды.

Взаимодействие с лекарствами

Одновременное использование теофиллина и кларитромицина может быть связано с повышением сывороточных концентраций теофиллина.

Гипотония, брадиаритмия и лактацидоз были отмечены у пациентов, одновременно принимающих верапамил.

Сопутствующее введение однократных доз кларитромицина и карбамазепина приводит к повышенным плазменным концентрациям карбамазепина.

При одновременном применении кларитромицина и терфенадина, плазменные концентрации активного кислого метаболита терфенадина были в три раза выше, в среднем, чем значения, наблюдаемые при введении терфенадина в отдельности.

Одновременное применение кларитромицина с ранитидин висмут цитратом приводит к повышенным плазменным концентрациям ранитидина (57%), повышенным минимальным плазменным концентрациям висмута (48%) и повышенным плазменным концентрациям 14-OH-кларитромицина (31%).

Одновременное пероральное введение кларитромицина в таблетках и зидовудина (у ВИЧ-инфицированных взрослых пациентов) может привести к пониженным равновесным концентрациям зидовудина.

При одновременном применении с ритонавиром уменьшение дозы кларитромицина у пациентов с нормальной функцией почек не требуется. У пациентов с почечной недостаточностью необходима коррекция дозы: при КК 30-60 мл/мин дозу кларитромицина необходимо снизить на 50%; при КК< 30 мл/мин - на 75%. Дозы кларитромицина, превышающие 1 г/, не следует применять вместе с ритонавиром.

Предположительно сопутствующее введение кларитромицина и пероральных антикоагулянтов может усилить действие пероральных антикоагулянтов. Необходимо тщательно контролировать протромбиновое время у пациентов в период одновременного приема кларитромицина и пероральных антикоагулянтов.

Дигоксин – субстрат для P-гликопротеина (Pgp), известно, что кларитромицин ингибирует Pgp. При сопутствующем введении кларитромицина и дигоксина, ингибирование Pgp кларитромицином может привести к усиленному действию дигоксина.
Лекарственные средства, являющиеся индукторами CYP3A (например, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, препараты зверобоя), могут индуцировать метаболизм кларитромицина. Это может привести к субтерапевтическим уровням кларитромицина и снижению его эффективности. Кроме того, может потребоваться мониторинг плазменных уровней индуктора CYP3A, которые могут быть повышены из-за ингибирования CYP3A кларитромицином (см. также инструкцию для медицинского применения соответствующего индуктора CYP3A4). Одновременное применение рифабутина и кларитромицина приводило к повышению уровней рифабутина и снижению уровней кларитромицина в сыворотке крови с одновременным повышением риска появления увеита.

Колхицин – дозу колхицина необходимо снизить при одновременном применении с кларитромицином у пациентов с нормальной почечной и печеночной функцией, а пациентам с почечной или печеночной недостаточностью совместный прием противопоказан.

Эфавиренз, невирапин, рифампицин, рифабутин и рифапентин повышают метаболизм кларитромицина, соответственно снижая плазменные концентрации кларитромицина, в то же время повышая плазменные концентрации 14-OH-кларитромицина. Так как микробиологическая активность кларитромицина и 14-OH-кларитромицина разная для разных возбудителей, предполагаемое терапевтическое действие может быть ослаблено во время одновременного применения.

Воздействие кларитромицина было снижено этравирином; однако, концентрации активного метаболита, 14-OH-кларитромицина, были повышены. Так как 14-OH-кларитромицин снизил активность против Mycobacterium avium, общая активность против данного патогена так же может быть изменена, поэтому необходимо учитывать возможность альтернативы кларитромицину.

Силденафил, тадалафил и варденафил - каждый из данных ингибиторов фосфодиэстеразы преимущественно метаболизируется CYP3A, а сопутствующее введение кларитромицина ингибирует CYP3A и приведет к повышенному воздействию данных ингибиторов фосфодиэстеразы, в связи с чем, одновременное назначение этих препаратов с кларитромицином не рекомендуется.

Необходимо соблюдать осторожность и провести коррекцию дозы при одновременном назначении триазолобензодиазепинов (напр., алпразолам, мидазолам, триазолам) с кларитромицином.

И кларитромицин, и атазанавир являются субстратами и ингибиторами CYP3A, и имеются признаки двустороннего лекарственного взаимодействия. При сопутствующем введении кларитромицина с атазанавиром, необходимо понизить дозу кларитромицина на 50%. Так как концентрации 14-OH кларитромицина значительно понизились при сопутствующем введении кларитромицина с атазанавиром, необходимо учитывать альтернативную антибактериальную терапию для показаний отличных от инфекций, вызванных комплексом Mycobacterium avium. Дозы кларитромицина больше 1000 мг в сутки нельзя назначать одновременно вводить с ингибиторами протеазы.

И кларитромицин, и итраконазол являются субстратами и ингибиторами CYP3A, вероятно приводя к двустороннему лекарственному взаимодействию при сопутствующем введении. Кларитромицин может увеличивать плазменные концентрации итраконазола, в то время как итраконазол может увеличивать плазменные концентрации кларитромицина. Пациентов, принимающих итраконазол и кларитромицин одновременно, необходимо тщательно наблюдать на наличие признаков или симптомов повышенных или затянувшихся нежелательных реакций.

И кларитромицин, и саквинавир являются субстратами и ингибиторами CYP3A и имеются признаки двустороннего лекарственного взаимодействия. Коррекция дозы кларитромицина не требуется при сопутствующем введении кларитромицина с саквинавиром пациентам с нормальной почечной функцией.

Следующие лекарственные взаимодействия (на основе CYP3A) наблюдались при использовании эритромицина и/или кларитромицина в постмаркетинговом периоде:
противоаритмические средства - поступали постмаркетинговые сообщения о трепетании-мерцании, возникающем при сопутствующем использовании кларитромицина и хинидина, или дизопирамида. Необходимо контролировать электрокардиограмму на наличие удлинения комплекса QT во время применения кларитромицина с выше указанными препаратами. Также необходимо контролировать сывороточные концентрации данных препаратов.

Постмаркетинговые сообщения указывают, что сопутствующее применение кларитромицина с эрготамином или дигидроэрготамином может вызвать проявления острой токсичности спорыньи, с вазоспазмом и ишемией конечностей и других тканей, включая центральную нервную систему. Сопутствующее введение кларитромицина с эрготамином или дигидроэрготамином противопоказано.
Бір мезгілде теофиллин мен кларитромицин пайдалану теофиллиннің сарысулық концентрацияларының ұлғаюымен байланысты болуы мүмкін. Гипотония, брадиаритмия және лактацидоз бір мезгілде верапамил қабылдайтын емделушілерде білінді.

Кларитромицин мен карбамазепиннің бір реттік дозаларын қатарлас енгізу карбамазепиннің плазмалық концентрацияларының ұлғаюына алып келді.

Бір мезгілде кларитромицин мен терфенадин қолданғанда белсенді қышқыл метаболиті - терфенадиннің плазмалық концентрациялары терфенадин бөлек енгізілгенде байқалатын мәндерінен, орта есеппен, үш есе жоғары болды.

Кларитромицинді ранитидин висмут цитратымен бір мезгілде қолдану ранитидиннің (57%) плазмалық концентрацияларының ұлғаюына, висмуттың ең төмен плазмалық концентрацияларының жоғарылауына (48%) және 14-OH-кларитромициннің плазмалық концентрацияларының артуына (31%) алып келеді.

Таблеткалар түріндегі кларитромицин мен зидовудинді (АИВ жұқтырған ересек емделушілерде) бір мезгілде ішу арқылы енгізу зидовудиннің тепе-тең концентрацияларының төмендеуіне әкелуі мүмкін.

Ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда бүйрек функциясы қалыпты емделушілерде кларитромицин дозасын азайту қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде дозаны түзету қажет: КК 30-60 мл/мин болғанда кларитромицин дозасын 50%; КК< 30 мл/мин болғанда 75% азайту қажет. 1 г-ден асып кететін кларитромицин дозаларын ритонавирмен бірге қолдануға болмайды.

Жорамалды түрде кларитромицин мен ішуге арналған антикоагулянттарды қатарлас енгізу ішуге арналған антикоагулянттар әсерін күшейтуі мүмкін. Кларитромицин мен ішуге арналған антикоагулянттарды бір мезгілде қабылдаған кезеңде емделушілерде протромбин уақытын мұқият бақылау қажет.

Дигоксин – P-гликопротеинге (Pgp) тән субстрат, кларитромициннің Pgp тежейтіні белгілі. Кларитромицин мен дигоксин қатарлас енгізілгенде кларитромицинмен Pgp тежелуі дигоксин әсерінің күшеюіне әкелуі мүмкін.

CYP3A индукторлары болып табылатын дәрілік заттар (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, шайқурай препараттары) кларитромицин метаболизмін индукциялай алады. Бұл кларитромициннің субемдік деңгейлеріне және оның тиімділігінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Ол өз алдына, кларитромицинмен CYP3A тежелісіне орай жоғарылауы мүмкін CYP3A индукторының плазмалық деңгейлеріне мониторинг қажет болуы мүмкін (тиісті CYP3A4 индукторын медицинада қолдану жөніндегі нұсқаулықты да қараңыз). Бір мезгілде рифабутин мен кларитромицин қолдану увеиттің пайда болу қаупін бір мезгілде арттыра отырып, қан сарысуындағы рифабутин деңгейлерінің жоғарылауы мен кларитромицин деңгейлерінің төмендеуіне алып келді.

Колхицин – бүйрек пен бауыр функциясы қалыпты емделушілерде кларитромицинмен бір мезгілде қолданғанда колхицин дозасын азайту қажет, ал бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігі бар емделушілерге бірге қабылдау қарсы көрсетілімді.

Эфавиренз, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин кларитромицин метаболизмін арттырумен, кларитромицин плазмалық концентрацияларын тиісінше төмендетіп, сонымен қатар 14-OH-кларитромицин плазмалық концентрацияларын арттырады. Кларитромицин мен 14-OH-кларитромициннің микробиологиялық белсенділігі әр алуан қоздырғыштар үшін әртүрлі екендіктен, бір мезгілде қолдану кезінде болжанатын емдік әсері әлсіреуі мүмкін.

Кларитромицин әсері этравиринмен төмендетілген; дегенмен, белсенді метаболит 14-OH-кларитромицин концентрациялары жоғарылаған. 14-OH-кларитромицин Mycobacterium avium қарсы белсенділікті төмендеткендіктен, осы патогенге қарсы жалпы белсенділігі де өзгеруі мүмкін, сондықтан кларитромицин баламасының мүмкіндігін есепке алу қажет.

Силденафил, тадалафил және варденафил – осы фосфодиэстераза тежегіштерінің әрқайсысы көбінесе CYP3A арқылы метаболизденеді, ал кларитромицинді қатарлас енгізу CYP3A тежейді және осы фосфодиэстераза тежегіштері әсерінің артуына алып келеді, осыған орай, бұл препараттарды кларитромицинмен бір мезгілде тағайындау ұсынылмайды.

Триазолобензодиазепиндерді (мысалы, алпразолам, мидазолам, триазолам) кларитромицинмен бір мезгілде тағайындағанда сақ болып, дозасын түзету қажет.

Кларитромицин де, атазанавир де CYP3A субстраттары мен тежегіштері болып табылады және екі жақты дәрілік өзара әрекеттесу белгілері болады. Кларитромицин атазанавирмен қатарлас енгізілгенде кларитромицин дозасын 50% азайту қажет. 14-OH кларитромицин концентрациялары кларитромицин атазанавирмен қатарлас енгізілгенде едәуір төмендегендіктен, Mycobacterium avium кешені туғызған жұқпалардан ерекшеленетін көрсетілімдерге арналған бактерияға қарсы баламалы емді ескеру қажет. Тәулігіне 1000 мг-ден көп кларитромицин дозаларын протеаза тежегіштерімен бір мезгілде енгізуге тағайындауға болмайды.

Кларитромицин де, итраконазол да CYP3A субстраттары мен тежегіштері бола отырып, қатарлас енгізілгенде екі жақты дәрілік өзара әрекеттесуге әкелуі ықтимал. Кларитромицин итраконазолдың плазмалық концентрацияларын арттырып, сонымен бірге итраконазол сияқты кларитромициннің плазмалық концентрацияларын ұлғайта алады. Бір мезгілде итраконазол мен кларитромицин қабылдайтын емделушілерді қолайсыз реакциялардың жоғарылаған немесе созылып кеткен белгілері немесе симптомдарының бар-жоғы тұрғысынан мұқият қадағалау қажет.

Кларитромицин де, саквинавир де CYP3A субстраттары мен тежегіштері болып табылады және екі жақты дәрілік өзара әрекеттесу белгілері болады. Бүйрек функциясы қалыпты емделушілерге кларитромицин саквинавирмен қатарлас енгізілгенде кларитромицин дозасын түзету қажет емес.

Постмаркетингтік кезеңде мынадай дәрілік өзара әрекеттесулері (CYP3A негізінде) эритромицин және/немесе кларитромицин пайдаланылғанда байқалды:
аритмияға қарсы дәрілер – кларитромицин мен хинидин, немесе дизопирамид қатарлас пайдаланылғанда пайда болатын дірілдеу-жыпылықтау жөнінде постмаркетингтік хабарламалар түскен. Кларитромицинді жоғарыда аталған препараттармен қолдану кезінде QT кешені ұзаруының бар-жоғы тұрғысынан электрокардиограмманы бақылау қажет. Осы препараттардың сарысулық концентрацияларын да бақылап отыру қажет.

Постмаркетингтік хабарламалар кларитромицинді эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен қатарлас қолданудың, орталық жүйке жүйесін қоса, аяқ-қолдар мен өзге тіндер ишемиясымен және вазоспазммен қастауыштың жедел уыттылық көріністерін туғызуы мүмкін екенін көрсетеді. Кларитромицинді эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен қатарлас енгізу қарсы көрсетілімді.

Передозировка клабаксом в гранулах

Симптомы: желудочно-кишечные симптомы (боль в животе, тошнота, рвота и диарея). Возможно изменение психического состояния, параноидальное поведение, гипокалиемия и гипоксемия.

Лечение: промывание желудка и проведение поддерживающей симптоматической терапии. Как и при использовании других макролидов, не предполагается заметного эффекта от гемодиализа или перитонеального диализа на уровень сывороточной концентрации кларитромицина.
Симптомдары: асқазан-ішек симптомдары (іштің ауыруы, жүрек айну, құсу және диарея). Психикалық жай-күйдің өзгеруі, параноидты мінез-құлық, гипокалиемия мен гипоксемия болуы мүмкін.

Емі: асқазан шаю және симптоматикалық демеуші ем жүргізу. Басқа макролидтер пайдаланған кездегідей, гемодиализден немесе перитонеальді диализден кларитромициннің сарысулық концентрациясына байқалымды әсер болуы жорамалданбайды.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После приема внутрь кларитромицин быстро всасывается в желудочно-кишечном тракте (ЖКТ) и подвергается первому метаболическому распаду. Максимальная концентрация (Сmax) в плазме крови составляет 0.7 мкг/мл и достигается в течение 3 ч. Равновесное состояние устанавливается через 2 – 3 дня после начала приема. Биодоступность около 55 %.

Кларитромицин проявляет нелинейную дозозависимую фармакокинетику. Период полувыведения кларитромицина при приеме 250 мг препарата каждые 12 ч составляет 3 – 4 ч, при приеме 500 мг каждые 12 ч увеличивается до 5 – 7 ч. Период полураспада 14-гидроксикларитромицина при приеме внутрь 250 мг каждые 12 ч составляет 5 – 7 ч, при приеме 500 мг через каждые 12 ч увеличивается до 7 ч.

У здоровых людей после приёма однократной дозы 250 мг, 38 % принятой дозы выводится из организма вместе с мочой (18 % кларитромицина) и 40 % (4 % кларитромицина) вместе с калом. После приема внутрь 250 или 500 мг кларитромицина в моче обнаружен основной метаболит – 14-ОН-кларитромицин, который составляет 10 – 15 % принятой дозы.
Ішке қабылдағаннан кейін кларитромицин асқазан-ішек жолында (АІЖ) тез сіңеді және алғашқы метаболикалық ыдырауға ұшырайды. Қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясы (Сmах) 0.7 мкг/мл құрап, 3 сағатта жетеді. Тепе-тең жағдайы қабылдау басталғаннан кейін 2-3 күннен соң орнығады. Биожетімділігі 55 жуық.

Кларитромицин желілік емес дозаға тәуелді фармакокинетиканы көріністейді. Кларитромициннің жартылай шығарылу кезеңі 250 мг препарат қабылдағанда әр 12 сағат сайын 3-4 сағат құрайды, 500 мг қабылдағанда әр 12 сағат сайын 5-7 сағатқа дейін ұзарады. 14-гидроксикларитромициннің жартылай ыдырау кезеңі ішке 250 мг қабылдағанда әр 12 сағат сайын 5-7 сағат құрайды, 500 мг қабылдағанда әр 12 сағат сайын 7 сағатқа дейін ұзарады.

Дені сау адамдарда бір реттік 250 мг дозасын қабылдағаннан кейін 38 % қабылданған доза организмнен несеппен бірге (18 % кларитромицин) және 40 % (4 % кларитромицин) нәжіспен бірге шығарылады. Ішке 250 немесе 500 мг кларитромицин қабылданғаннан кейін қабылданған дозадан 10-15 % құрайтын негізгі метаболит – 14-ОН-кларитромицин несептен табылған.

Фармакодинамика

Кларитромицин оказывает свое антибактериальное действие связыванием с 50S рибосомными подгруппами и ингибирует синтез белка. Основной активный метаболит кларитромицина 14-гидроксикларитромицин в большинстве организмов в условиях in-vitro оказывает антимикробное действие подобное действию кларитромицина.

In vitro кларитромицин активен против целого ряда аэробных и анаэробных, грамположительных и грамотрицательных микроорганизмов, а также большинства микроорганизмов комплекса Mycobacterium avium.

Метаболит 14-OH кларитромицина также имеет клинически значимую противомикробную активность и действует в два раза активнее против микроорганизмов Haemophilus influenza, чем исходное соединение. Однако, для изолятов комплекса Mycobacterium avium, метаболит 14-OH в 4-7 раз менее активен, чем кларитромицин. Клиническая значимость данной активности против комплекса Mycobacterium avium не известна.

Кларитромицин продемонстрировал активность против большинства штаммов следующих микроорганизмов:

Аэробные грамположительные микроорганизмы: Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumonia, Streptococcus pyogenes.

Аэробные грамотрицательные микроорганизмы: Haemophilus influenza, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis.

Другие микроорганизмы: Mycoplasma pneumonia, Chlamydia pneumonia.

Микобактерии: комплекс Mycobacterium avium состоящий из Mycobacterium avium и Mycobacterium intracellular.

Примечание: Большинство штаммов метициллин-резистентных и оксациллин-резистентных стафилококков устойчивы к кларитромицину.

Двухкомпонентная терапия омепразолом/кларитромицином; двухкомпонентная терапия ранитидин висмут цитратом/кларитромицином; трехкомпонентная терапия омепразолом/кларитромицином/амоксициллином; и трехкомпонентная терапия лансопразолом/кларитромицином/амоксициллином продемон-стрировали активность против большинства штаммов Helicobacter pylori in vitro и in vivo.
Кларитромицин 50S рибосомалық қосалқы топтармен байланысумен өзінің бактерияға қарсы әсерін көрсетеді және ақуыз синтезін тежейді. Кларитромициннің негізгі белсенді метаболиті – 14-гидроксикларитромицин көптеген организмдерде in vitro жағдайларында кларитромицин әсеріне ұқсас микробқа қарсы әсерін көрсетеді.

In vitro кларитромицин аэробты және анаэробты, грамоң және грамтеріс микроорганизмдердің тұтас қатарына, сондай-ақ Mycobacterium avium кешені микроорганизмдерінің көпшілігіне қарсы белсенді.

Кларитромицин 14-OH метаболитінің микробқа қарсы клиникалық мәнді белсенділігі де бар және Haemophilus influenza микроорганизмдеріне қарсы бастапқы қосылыстан екі есе белсендірек әсер етеді. Алайда, Mycobacterium avium кешені изоляттары үшін, 14-OH метаболитінің белсенділігі кларитромициннен 4-7 есе аз. Mycobacterium avium кешеніне қарсы осы белсенділіктің клиникалық мәні белгісіз.

Кларитромицин мына микроорганизмдер штамдарының көпшілігіне қарсы белсенділігін көріністеген:

Аэробты грамоң микроорганизмдер: Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumonia, Streptococcus pyogenes.

Аэробты грамтеріс микроорганизмдер: Haemophilus influenza, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis.

Басқа да микроорганизмдер: Mycoplasma pneumonia, Chlamydia pneumonia.

Микобактериялар: Mycobacterium avium және Mycobacterium intracellular тұратын Mycobacterium avium кешені.

Ескертпе: Метициллинге төзімді және оксациллинге төзімді стафилококтар штамдарының көпшілігі кларитромицинге төзімді.

Омепразол/кларитромицинмен қос компонентті ем; ранитидин висмут цитрат/кларитромицинмен қос компонентті ем; омепразол/кларитромицин/амоксициллинмен үш компонентті ем; лансопразол/кларитромицин/амоксициллинмен үш компонентті ем Helicobacter pylori штамдарының көпшілігіне қарсы белсенділігін in vitro және in vivo көріністеген.

Упаковка и форма выпуска

По 42 г (для дозировок 125 мг/5 мл и 250 мг/5 мл) препарата помещают во флаконы из полиэтилена высокой плотности вместимостью 60 мл, или по 70 г (для дозировок 125 мг/5 мл и 250 мг/5 мл) препарата помещают во флаконы из полиэтилена высокой плотности вместимостью 100 мл, с белой непрозрачной навинчивающейся крышкой с защитой от вскрытия детьми, имеющей уплотнительную прокладку. По 1 флакону вместе с мерным шприцем, мерной ложкой и инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках вкладывают в пачку из картона.
42 г препараттан (125 мг/5 мл және 250 мг/5 мл доза үшін) сыйымдылығы 60 мл тығыздығы жоғары полиэтиленнен жасалған құтыларға құйылады немесе 70 г препараттан (125 мг/5 мл және 250 мг/5 мл доза үшін) сыйымдылығы 100 мл балалардың ашып алуынан қорғалған, тығыздағыш төсеме салынған ақ мөлдір емес бұралатын қақпағы бар тығыздығы жоғары полиэтиленнен жасалған құтыларға салынады. 1 құтыдан өлшегіш еккішпен, өлшегіш қасықпен және медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынады.